Video-avond :)
Gisteravond de tweede les Onderwijskunde 1.
Tijdens de les kregen we drie videofragmenten te zien.
Het eerste ging over een school die haar opleidingsmethode had omgevormd van methodisch naar thematisch. Kinderen krijgen geen rekenen en aardrijkskunde meer, maar werken rond thema's. Aan het einde van groep 8 hebben de kinderen wel dezelfde kennis. Alleen zouden ze ook meer zelfstandigheid hebben.
Een voorbeeldje was het thema water. Kinderen moesten leren waar water vandaan komt, waar het heen gaat (aardrijkskunde/geografie/topgrafie), hoeveel liter water er in een bakje past (rekenen), wat er gebeurd met water bij bepaalde temperaturen, waar water voor kan dienen, wat er leeft in het water (biologie/natuurkunde) enzovoorts.
De volgende video was in scene gezet en hierbij moesten we kijken naar de manier van onderwijzen en de onderwijzeres zelf. Het was een vrouw die geen interesse en aandacht voor de klas, haar verbale houding was gesloten (armen over elkaar en achterover hellend, niet naar de klas kijken), ze communiceerde niet met de klas, zat in een boekje te bladeren, zat in haar tas te rommelen en nog veel meer dingen. We lagen bijna dubbel in de klas.
De laatste video ging over videointeractie begeleiding. Een leraar wordt in de klas gefilmd terwijl deze bezig is met de klas. We zagen dus hoe je een klas kan bezweren vanaf het moment dat de kinderen binnen komen en aan de slag gaan (in dit geval een kleuterklas). Een mooi beeld die een klasgenoot zelfs week maakte voor de kleuters en dat terwijl hij in eerste instantie dacht kleuters niet zo leuk te vinden :)
Natuurlijk hadden we voor deze les ook nog huiswerk gehad en ons moeten voorbereiden. We moesten drie (of vier als je zin had) verhalen lezen over scholen. Zogenaamde ideale scholen. De Anjelier was een traditionele (methodisch) school, de Bolkebeer was een school die procesgericht was (deels methodisch en deels thematisch) en als laatste de Chrysant die geheel thematisch ingericht was. Op voorhand kende ik deze systemen niet en had ik de Chrysant als ideale school gezien. Dit had ik niet van mijzelf verwacht, ik zie mijzelf toch meer als leraar voor een klas die netjes in rijtjes zit. O ja, de vierde school heette de Duiventil en deze was situatiegericht.
Tijdens de les kregen we drie videofragmenten te zien.
Het eerste ging over een school die haar opleidingsmethode had omgevormd van methodisch naar thematisch. Kinderen krijgen geen rekenen en aardrijkskunde meer, maar werken rond thema's. Aan het einde van groep 8 hebben de kinderen wel dezelfde kennis. Alleen zouden ze ook meer zelfstandigheid hebben.
Een voorbeeldje was het thema water. Kinderen moesten leren waar water vandaan komt, waar het heen gaat (aardrijkskunde/geografie/topgrafie), hoeveel liter water er in een bakje past (rekenen), wat er gebeurd met water bij bepaalde temperaturen, waar water voor kan dienen, wat er leeft in het water (biologie/natuurkunde) enzovoorts.
De volgende video was in scene gezet en hierbij moesten we kijken naar de manier van onderwijzen en de onderwijzeres zelf. Het was een vrouw die geen interesse en aandacht voor de klas, haar verbale houding was gesloten (armen over elkaar en achterover hellend, niet naar de klas kijken), ze communiceerde niet met de klas, zat in een boekje te bladeren, zat in haar tas te rommelen en nog veel meer dingen. We lagen bijna dubbel in de klas.
De laatste video ging over videointeractie begeleiding. Een leraar wordt in de klas gefilmd terwijl deze bezig is met de klas. We zagen dus hoe je een klas kan bezweren vanaf het moment dat de kinderen binnen komen en aan de slag gaan (in dit geval een kleuterklas). Een mooi beeld die een klasgenoot zelfs week maakte voor de kleuters en dat terwijl hij in eerste instantie dacht kleuters niet zo leuk te vinden :)
Natuurlijk hadden we voor deze les ook nog huiswerk gehad en ons moeten voorbereiden. We moesten drie (of vier als je zin had) verhalen lezen over scholen. Zogenaamde ideale scholen. De Anjelier was een traditionele (methodisch) school, de Bolkebeer was een school die procesgericht was (deels methodisch en deels thematisch) en als laatste de Chrysant die geheel thematisch ingericht was. Op voorhand kende ik deze systemen niet en had ik de Chrysant als ideale school gezien. Dit had ik niet van mijzelf verwacht, ik zie mijzelf toch meer als leraar voor een klas die netjes in rijtjes zit. O ja, de vierde school heette de Duiventil en deze was situatiegericht.
posted by FF at
19:30
0 Comments:
Een reactie plaatsen
<< Home